Rejs pod lodowiec Columbia

Dla większości podróżnych to 6-godzinny rejs pod lodowiec Columbia z Valdez, prowadzony przez Stan Stephens Glacier & Wildlife Cruises. Zaczyna się od ~$181 za osobę, odprawa jest przy 112 N Harbor Drive w Valdez, a powrót do tego samego nabrzeża, i jest to najtańszy i najlepiej udokumentowany sposób, żeby wejść w Columbia Bay. Utrzymuje 4,8/5 z 206 opinii, z ocenami 4,9 za przewodnika i transport, obejmuje lekki obiad z zupy, bajgla z serkiem i ciastek, jest opisany jako dostępny dla wózków, zawiera transfery z pól kempingowych w miasteczku i pozwala na bezpłatną anulację do trzech dni przed wypłynięciem.

Wpływa w Columbia Bay, nie dociera do czoła lodowca. Columbia cofnął się o jakieś 16 kilometrów w swoim fiordzie od 1982 roku, a lód, który po drodze zrzucił, wciąż tam jest, osiadły na płytkiej morenie zamykającej wejście do zatoki. Łódź wciska się w to pole lodowe tak daleko, jak pozwalają warunki, a lodowiec stoi dalej. To, jak głęboko wejdziecie, zależy od pływu, dnia i od tego, ile czoło ostatnio się cieliło — jedno wyjście w ogóle nie weszło. Podróżni piszą o tym w swoich pięciogwiazdkowych opiniach, więc potraktujcie to jako kształt wyprawy, a nie rozczarowanie.

Między mniej więcej ~$181 a ~$810 za osobę przy wyprawach, które docierają do tego lodowca. Sześciogodzinny rejs z Valdez zaczyna się od ~$181, dziewięciogodzinny dzień w kajaku od ~$409, a dziewięćdziesięciominutowy lot śmigłowcem z lądowaniem od ~$810. Najbliższe alternatywy w Prince William Sound to ~$201 za 7,5-godzinny rejs pod lodowiec Meares z Valdez, ~$208 za 3,5-godzinną wyprawę do Blackstone Bay z Whittier i ~$260 za rejs po 26 lodowcach. Wszystkie ceny są za osobę i zmieniają się z sezonem oraz datą wypłynięcia.

Z Valdez na Alasce — nie ma innego portu z wyprawami pod ten lodowiec. Rejs odprawia się przy 112 N Harbor Drive, w biurze za hotelem Best Western na palach nad Tour Dock, pełną godzinę przed wypłynięciem, z wejściem na pokład trzydzieści minut wcześniej. Parkujcie wzdłuż North Harbor Drive. Na nabrzeże schodzi się pochylnią, o której organizator uprzedza, że przy niektórych pływach bywa stroma, z dostępną pomocą przy wejściu. Dzień w kajaku ma własny punkt zbiórki w Valdez, a śmigłowiec obejmuje bus w obie strony z dowolnego miejsca w miasteczku.

Sześć godzin na wodzie plus godzina odprawy przed, więc liczcie siedem. Opinie o popołudniowym wyjściu mówią o wypłynięciu około 14:30 i cumowaniu około 20:35. Jeśli wolicie nie oddawać większości dnia, lot śmigłowcem trwa dziewięćdziesiąt minut plus czas dojazdu busem. Jeśli chcecie dłużej pobyć przy lodzie, dzień w kajaku to pełne dziewięć godzin wraz z przejściem łodzią w rejon lodowca i z powrotem.

Na rejsie pod Columbię raczej nie i żadna uczciwa oferta tego nie obiecuje. Zwykle jesteście za daleko od czoła, żeby cielenie było widowiskiem — zamiast tego dostajecie samą Columbia Bay, zrobioną w całości z lodu, który już się odłamał. Jeśli oglądanie odrywającego się lodu jest dokładnie tym, czego chcecie, 7,5-godzinny rejs pod lodowiec Meares z tego samego nabrzeża staje przed awansującym czołem, jego opis mówi dokładnie to, a opinie to potwierdzają. Ze śmigłowca operator wymienia możliwość zobaczenia cielenia z powietrza.

Jest w fazie cofania cyklu lodowców pływowych. Przez stulecia czoło lodowca spoczywało na płytkiej podwodnej morenie u wyjścia z jego fiordu, co je stabilizowało. Na początku lat osiemdziesiątych zeszło z tego progu w głębszą wodę, co gwałtownie przyspieszyło tempo cielenia, i od tamtej pory cofa się w głąb własnego fiordu — o jakieś 16 kilometrów od 1982 roku, średnio mniej więcej 0,6 kilometra rocznie, przy blisko 500 metrach utraconej miąższości przy czole. Właśnie dlatego jest jednym z najlepiej zbadanych lodowców świata i właśnie dlatego rejs tutaj jest podróżą przez pływający lód, a nie wizytą pod klifem lodowym.

Oferta wymienia foki pospolite, wydry morskie, uchatki Stellera, morświny, orki, humbaki, maskonury i bieliki amerykańskie — i nie gwarantuje żadnego z nich. Najpewniejszą obserwacją są foki pospolite odpoczywające na pływającym lodzie Columbia Bay, prawdziwym miejscu porodów, bo żaden drapieżnik tam nie dotrze. Opinie wahają się między łodziami, które kilka razy widziały wynurzające się humbaki, a łodziami, które widziały mgłę. Weźcie lornetkę, bo większość obserwuje się z dystansu, i spodziewajcie się, że załoga zachowa pełen szacunku odstęp od fok na lodzie, zamiast wymuszać lepszy kadr.

Tak. Sześciogodzinny rejs obejmuje lekki obiad z zupy, bajgla z serkiem i ciastek, plus kawę, herbatę, lemoniadę i wodę gratis, a na pokładzie jest bar przekąskowy i sklepik na resztę. Na to weźcie gotówkę. Podróżnym ze szczególnymi potrzebami żywieniowymi zaleca się zabranie własnego jedzenia, a na pokład można wnieść przekąski i napoje bezalkoholowe. Dzień w kajaku opisuje przerwę na posiłek, ale nie potwierdza żadnego jedzenia w świadczeniach — weźcie swoje; wyprawa do Blackstone Bay z Whittier obejmuje przekąskę i ciepły napój, a obiad wyklucza.

Ciepłe warstwy, w każdym miesiącu. Łódź jest zamknięta i ogrzewana, ale wszystko, co warto zobaczyć, dzieje się na otwartym pokładzie, a powietrze nad zatoką pełną pływającego lodu jest dużo zimniejsze niż to dwadzieścia minut dalej. Organizator prosi o ciepłe ubranie, kurtkę, odzież przeciwdeszczową, zabudowane buty, okulary przeciwsłoneczne, krem z filtrem, lornetkę, aparat i gotówkę. Rękawiczek na tej liście nie ma, a będziecie ich chcieli — opinie powtarzają to raz po raz. W dniu w kajaku przewodnicy podkreślają, że to ubranie decyduje o doświadczeniu, a podróżni radzą dorzucić ogrzewacze do rąk i stóp.

Tak. Stan Stephens mówi wprost, że wyjścia odbywają się przy każdej pogodzie i że łodzie są zamknięte i ogrzewane, a ciepłe ubranie i tak jest potrzebne na zewnątrz. Opinie z szarych dni pozostają w przeważającej większości pozytywne, a kilka zauważa, że płaskie, pochmurne światło sprawia, że błękit lodu czyta się mocniej. Gęsta mgła to realne ryzyko i może kosztować was lodowiec i zwierzęta bez zwrotu. Bezpłatna anulacja sięga trzech dni wcześniej przy tym rejsie i dwudziestu czterech godzin przy kajaku, śmigłowcu i wyprawach z Whittier — żadna nie pomoże, gdy prognoza zmieni się w nocy.

Nie bezpośrednio. Każda wyprawa, która dociera do lodowca Columbia, startuje z Valdez, jakieś sześć godzin jazdy od Anchorage dookoła Chugach, albo krótki lot, albo prom przez Sound. Rejsy z Whittier — po 26 lodowcach do College Fjord i kameralna wyprawa do Blackstone Bay — to znakomite lodowcowe dni w tym samym Prince William Sound, godzinę od Anchorage, ale nie płyną pod Columbię. Jeśli powodem podróży jest ten konkretny lodowiec, wliczcie drogę do Valdez.

To zależy, czego chcecie od lodu. Za ~$409 kosztuje ponad dwa razy tyle co rejs i trwa dziewięć godzin, a opiera się na zaledwie 22 opiniach — ale utrzymuje 4,9/5 z idealną oceną przewodnika 5,0, idzie w małej grupie i jest jedynym sposobem, żeby być na poziomie wody wśród świeżo odłamanych gór lodowych i lądować na plażach, które lodowiec odsłonił w ostatnich latach. Łódź zajmuje się dojazdem i powrotem, więc wiosłuje się w rejonie lodowca, a nie w drodze. Pamiętajcie, że żaden posiłek nie jest potwierdzony w świadczeniach, a anulacja to dwadzieścia cztery godziny, nie trzy dni.

Rejsy Stana Stephensa pozwalają na bezpłatną anulację do trzech dni wcześniej z pełnym zwrotem, hojniej niż dwadzieścia cztery godziny przy dniu w kajaku, locie śmigłowcem i obu wyprawach z Whittier. Śmigłowiec dokłada własny warunek: loty wymagają minimum dwóch pasażerów, a jeśli wylot zostanie odwołany z powodu nieosiągnięcia tej liczby, można przebukować albo dostać pełny zwrot. Każdy organizator pisze własne warunki, które zmieniają się z wyprawą i datą wypłynięcia — liczy się ta zasada, którą widzicie przy płatności. Nic z tej strony nie rezerwuje się przez nas — płatność, zmiany, zwroty i obsługa leżą po stronie organizatora albo platformy, na której rezerwujecie.